มานั่งมโนมยิทธิที่ศูนย์พุทธศรัทธา
รู้สึกคิดถูกที่ตัดสินใจมา และคุ้มค่ากับการขับรถ
💟วันที่ 1💟
ช่วงนั่งสมาธิ 10 นาทีก็มีสมาธิดีระดับหนึ่ง
พออาจารย์สอนเรื่องภาชนะที่สกปรก ถึงจะเติมน้ำใสสะอาด เมื่อมองภาชนะนั้นก็สกปรก ไม่น่าดื่มอยู่ดี (เหมือนจิต) มันฟังแล้วเข้าใจ
จังหวะนั้นเห็นสีขาวๆเหลืองๆ จิตเป็นสมาธิดีมาก จนเกือบไม่ฟังเสียงอาจารย์แล้ว (อยากทิ้งเสียงข้างนอก)
แล้วก็รู้สึกคล้ายๆตอนไปนั่งเต็มกำลัง ร่างกายมันหมุนควง รู้สึกเหมือนตัวเองตะแคงข้างในท่านั่งสมาธิ อีกทีก็ตีลังกากลับหัว(แต่เป็นท่านั่งสมาธิ) แต่ตัวจริงๆนั่งยังไงไม่รู้
ก็พยายามดึงตัวเองกลับมานั่งมโนมยิทธิ แรกๆก็ตอบไม่ค่อยไหว
ช่วงนั่ง
- อาจารย์ให้กราบพระพุทธเจ้าช้าๆ 3 ครั้ง พอกราบเสร็จ ก็รู้สึกว่า"ถึง" ร้องไห้อีกแล้ว (เหมือนตอนนั่งกับหลวงพ่ออาจินต์)
- พานที่บูชาครู กลายเป็นพานแก้วให้เราถวายที่จุฬามณีด้วยแหะ
- ก็มีหลายคำถามที่ตอนตอบก็ไม่มั่นใจ แต่ตอบถูก เช่น สีเสื้อท่านปู่, รสชาติข้าวที่สวรรค์
- อาจารย์ให้ดูวิมานตัวเองที่นิพพาน แต่ของอีกคนอาจารย์ให้ดูวิมานที่สวรรค์แหะ
- อยู่วิมานตัวเองก็เห็นป่า เห็นภูเขา อาจารย์ก็ถามว่า เห็นป่าไหม เห็นภูเขาไหม
ช่วงนั่งเสร็จ
- อาจารย์บอกว่าเป็นพระอรหันต์ช่วยเผยแผ่ศาสนาได้ดีกว่าการสร้างวิหาร (นึกถึงที่หลวงพ่ออาจินต์บอกให้เลือกทางธรรมเลยแหะ)
- และไม่ใช่การนั่งสมาธิได้นานๆ แต่ต้องตัดร่างกายได้เร็วๆ
- อาจารย์สอนให้นึกถึงองค์พระพุทธรูป ใส มีประกายพรึก จิตมีอารมณ์เบาๆสบายๆ แล้วให้ทรงอารมณ์นี้ไว้ไปตลอด
- แล้วก็ขอคำแนะนำเรื่องคิดอย่างไรจะรู้สึกศรัทธาในพระพุทธเจ้าได้มากๆ(แบบมอบกายถวายชีวิต)
💟วันที่ 2💟
ก็มีช่วงที่สมาธิตกๆบ้าง ช่วงที่ความรู้สึกชัดเจนบ้าง
- ตอนที่อาจารย์(วันนี้เป็นอีกคน) ให้ขอดูสภาวะจิตที่พระนิพพาน ก็รู้สึกว่าเป็นแก้วทรงกลมใสกิ๊ง ปกติจะขาวๆขุ่นๆตรงกลาง
- ตอนแรกก็นึกสงสัยว่าทำไมใกล้ๆวิมานเรามีต้นไม้มีป่า วันนี้เข้าใจว่า เพราะเราชอบป่า ชอบภูเขา ที่นิพพานก็เกิดมีแบบนั้นตามความชอบของเรา
- อาจารย์ให้น้อมจิตดูว่า ตอนที่เราใกล้จะตาย มีใครมารับไหม ได้คำตอบว่า ไม่ว่าจะตายแบบใด พระพุทธเจ้าจะช่วยให้เรานึกถึงพระพุทธเจ้าได้
- ตอนที่สมาธิตก ก็ขอบารมีองค์หลวงพ่อไป 2 รอบ รอบแรกรู้สึกจู่ๆหัวใจเต้นแรง แล้วกำลังสมาธิดีขึ้นมาเลยแหะ รอบที่2 จู่ๆก็เห็นแสงระยิบระยับ แล้วสมาธิดีขึ้นเหมือนกัน เหมือนหลวงพ่อรอช่วยจริงๆนะ
💟กลับมา💟
เอารถไปล้างที่ปั๊ม รู้แหละว่ารอนาน (คิวยาว) ก็เถลไถลอยู่นาน
กลับมา เห็นเขากำลังเช็ดรถอยู่ ก็เลยเข้าไปในห้องรอ เจอหนังสือเล่มนี้!!
"พระมหากรุณาของพระพุทธเจ้า"
คิดในใจ
💢ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ💢
ทั้งๆที่หนังสือเล่มอื่นก็เป็นนิตยสาร
ชะโงกมาอีกที รถเสร็จแล้ว (ยืมกลับมาอ่านละ)
