ดูรูปให้ฉ่ำปอด
ณ สถานีรถไฟ
โฮสต์ (สมัยหนุ่มสาว)
สวนสาธารณะ สไตล์ตะวันออก
เดินมาริมทะเล
เสียงคลื่นซัดฝั่ง... (ร้องเป็นเพลง)
มีชิงช้าสวรรค์อีกแว้ว
Fish & Chip & Ice cream คู่กับชายทะเล
ทางเดินลงเขา
อันนี้ออกมานอกเมือง ไปตามหมู่บ้าน
สถานีรถไฟในหมู่บ้าน
วัวผมยาว
เดินทาง เดินทาง เดินทาง
- ข้างบน ปราสาทที่ Whitby, ไม่เข้า, เดินไม่ทัน
- ข้างล่าง ปราสาทที่ Scarborough, ไม่เข้า, เสียตังค์
ข้างล่างที่ Whitby
ที่เก็บมีด โหดโคตร
กัปตันคุก
โหะๆๆๆ หนาวจริงๆนะ
งามแต๊น่อ
White house เอ้ย Light house
อีกซักรูป
มีคนมาดูแร้ว หนีเร็วๆ...
อ่านความคิดเห็นของอันเก่าด้วยนา
7 ความคิดเห็น:
เป็นไงมั่งจ้า สาหนุกอ่ะดิ ได้เที่ยวอีกแย้ว ทำไมสถานีรถไฟมันชั่งบ้านนนอกซะเจงๆ มีกระท่อมน้อยด้วย บ้านเรายังดูไฮโซกว่าตั้งเยอะ ชิมิๆๆๆ
คราวหน้าไปเที่ยวอีกไหม
อ้อ เดี๋ยวเราจาส่งไฟล์แนบจดหมายจากแมนยู ไปให้เน้อ เค้าเพิ่งส่งมา เป็นงานปาร์ขี้ เอ๊ย ปาร์ตี้ ที่เหลือไปอ่านเอาเอง แปลไม่ออก
โฮสต์น่าร้ากไหม แล้วคนที่มาอยู่ด้วยที่หลังเป็นไงมั่ง
คนที่ลบข้อความก็คือ.... ป๊าเอง
หนุกดีๆ นั่นเป็นสถานีแถวที่เค้าถ่ายแฮรี่ พอตเตอร์เลยนะ โฮสต์บอก โฮสต์ก็ดีมากๆล่ะ แต่ว่าไม่ค่อยได้คุยกับคนผู้หญิงเลย เพราะเขาต้องดูแลเด็กคนอื่น เป็นผู้ชาย 2 คน จากรัสเซีย อายุ 14 เอง กับ คนอินเดีย
อ้อมช่วยหาข้อมูลเรือปริ๊นซ์ออฟเวลล์ให้หน่อย ในสมัยสงครามโลกคร้ังที่2 เรือลำนี้ถูกญี่ปุ่นจมลงที่สิงคโปร์ ผู้บังคับการเรือชื่ออะไร มียศนาวาเอกทหารอังกฤษคือเมื่อเรือจมแก่ก็ตายแล้วไปเกิดเป็นเทวดาชั้นยามาและเป็นเจ้าพ่อหลักเมืองของสิงคโปร์ ด้วยตอนตายนึกถึงแต่พระเจ้าไม่ได้คิดถึงสงคามนะอยากรู้ชื่อและชอบสูบบุหรีมาก
ไม่รู้ถูกป่าวนะ เท่าที่หาได้
John Catterall Leach กัปตันเรือรบ HMS Prince of Wales
เรือออกจากสิงคโปร์ ถูกโจมตีทางอากาศ เมื่อวันที่ 10 ธันวา 1941
ขอโทษนะอะม้า ไม่อยากทำให้ม้าลำบากใจเลย แต่อ้อมไม่รู้จะไประบายกับใคร เรื่องบาืทหลวงน่ะ
จริงๆพอจะเล่าแล้วมันก็ไม่ค่อยอยากพูดน่ะ เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่ว่ามันรู้สึกไม่สบายใจอ่ะ ระแวงว่าเดี๋ยวจะโทรมาอีก
คืออ้อมอาจจะคิดมากไปอ่ะนะ แต่อ้อมไม่ชอบ ตั้งแต่ตอนเขาแอด facebook อ้อม แล้วอ้อมรับ add อ่ะ เขาส่งแมสเสจขอบคุณเข้ามือถืออ้อมด้วย ปกติก็ไม่มีใครเขาทำกัน
แล้วศุกร์ที่แล้วที่เขาโทรมาน่ะ ไบเบิลมันเริ่มคุยกันตอนทุ่มครึ่ง แต่เขาโทรมาตอนทุ่มยี่สิบ แล้วบอกว่า we miss you อ่ะ มันจะทันได้ยินทุกคนบอกอย่างนั้นแล้วหรอ
อีกอย่างก็ตอนที่ไปฟังเรื่องวิทยาศาสตร์กับพระเจ้าน่ะ เขาโทรเข้ามือถืออ้อมแล้วถามว่าไปหรือเปล่า มันก็อีกตั้งนานกว่ารถจะออก เราก็ลงชื่ออยู่แล้วว่าไป หรือถ้าอยากรู้จริงๆ เขาโทรถามคุณป้าก็ได้ไม่ใช่หรอ
หรืออย่างวันจันทร์ก่อนที่โทรมาถามว่าคุณป้าอยู่ไหน แต่คุณป้าบอกไม่มีนัดอ่ะ ปกติถ้าเราไม่อยากรบกวน เราก็จะรีบๆวางใช่ไหมล่ะ แต่นี่กลับชวนเราคุย
โทดทีนะ เล่าไม่หมดแล้วมันก็คาใจมาเรื่อยอ่ะ
อาทิตย์ที่แล้วอ้อมอยากไปคาเฟ่นะ แต่กลัวว่าไปแล้วก็ต้องเจอ เพราะเขาสอนภาษาอังกฤษที่โบสถ์เวลาเดียวกัน เราก็เลยไม่กล้าไป ทำแบบนี้ เราก็ยิ่งไม่ค่อยได้เจอเพื่อนเลย
ก็นั่นแหละ เราคงคิดมากเกินไป ก็เราไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเรามากเกินไปอ่ะ ม้าคิดว่าไงอ่ะ ขอคำแนะนำ
บ่นเสร็จแล้วก็จะลืมๆมันไปละเนอะ
อยากได้ไอ้ที่เสียบมีดจัง ซื้อมาฝากเป็นของขวัญปีใหม่หน่อยดิ
ลูกอ้อมป้าขอแสดงความเห็นส่วนตัวสักหน่อยส่วนอ้อมก็ใช้ปัญญาพิจรณาเอาเอง
ปัญหาที่เกิดขึ้นการกลัวหรือการหนีมิใช้การแก้ปัญหา ความกล้าหาญกล้าที่จะสู้กับมันน่าจะเป็นการแก้ปัญหา
อ้อมควรไปบอกตรงๆว่าให้เลิกมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของอ้อมให้เขารู้มารยาทที่ดีต้องเคารพในความเป็นส่วนตัวของผู้อื่น
ส่วนเรื่องการนับถือศาสนาคริสนั้นให้เขาเลิกล้มความตั้งใจเสียเพราะความดีในศาสนาคริสยังดีไม่เท่า1ในล้านของพุทธศาสนาจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมาโน้มน้าวคุณควรเสียอีกที่ควรมานับถือศาสนาพุธ แค่นี้พอไม่ต้องอธิบายความให้ยาว
ความเห็นป้ามีเท่านี้จากนี้เป็นหน้าที่อ้อมเท่านั้น
แสดงความคิดเห็น