แค่ 2-3 หน้า แต่ลึกซึ้งมาก (ไม่ได้ถ่ายหน้าแรกมาด้วย)
เรื่องมีอยู่ว่า
คนปรุงโอสถต้องการเด็กมาเฝ้าหม้อปรุงโอสถ แต่มีข้อแม้อยู่ว่า ระหว่างที่เฝ้าหม้อนั้นจะต้องไม่พูดอะไรเลย
มีเด็กคนหนึ่งมาสมัคร คนปรุงโอสถจึงได้ทำการทดสอบ
เด็กคนนั้นตกไปในห้วงภวังค์...


.....
คำสอนจริงๆไม่ต้องพูดเยอะ เท่านี้ก็สะกิดใจและเตือนสติได้
ตอนอ่านเรื่องนี้ก็คลายข้อสงสัยและทำให้ฉุกคิดได้ว่า
ไม่มีสิ่งใดที่คำสอนของพระพุทธเจ้าไม่ครอบคลุม แต่ตัวเราเองต่างหากที่ยังไม่เข้าใจคำสอนนั้น
(พอดีมีเรื่องคาใจอยู่)
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้ ไม่ใช่ความตาย แต่เป็นโมหะ
.....
รูปสุดท้ายนี้จะบอกว่า ดอกพุดบานแล้ว :) คุ้มค่ากับการรอคอย ปลูกมาได้ 1 เดือนกว่า
5 ความคิดเห็น:
แล้วที่คาใจนั้นคืออะไร(วิตก)
เมื่อจิตมีวิมุตติแล้ว(สัมมาสังกัปปะ)
เมื่อใคร่ควรด้วยเหตุด้วยผล(โยนิโสนมสิการ)
รู้แจ้งเห็นจริง(สภาวธรรม)
ปัญญาก็เกิด(สัมมาสติ,สัมมาทิฎฐิ)
เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้
ยถา สัพพีติโย วิวัตชันตุฯ
สาธุ สาธุ
ม่าม้ามีความสงกะสัยโมหะเรื่องอะไร
ประมาณอยากรู้อะ
โปรดเล่าแจ้งแถลงไข
หากเรื่องนั้นมิใช่เป็นความลับส่วนตั้วส่วนตัว
มีกามฉันทะ มีโลภะ มีโทสะ ก็เท่ากับ มีโมหะ
ความคิดที่ว่า คำสอนของพระพุทธเจ้า ไม่สามารถใช้กับชาตินี้ได้ ชีวิตนี้ได้ เป็นความคิดของผู้ที่ไม่รู้จริง เป็นผู้มีโมหะ และยังเป็นต้นตอของวิจิกิจฉา 1 ในนิวรณ์ 5
เพราะฉะนั้น โมหะ จึงเป็นตัวที่ร้ายที่สุด
คิดได้แล้วจึงรู้ตัวว่า เรานี่ยังเลวอยู่
เอวัง
สาธุ สาธุ นึกว่าอะไร
ที่แท้ก็เจริญวิปัสนาญาณนี้เอง
โมหะคือความหลงอันประกอบด้วย
๑ ฉันทะ ความพอใจ พอใจในนิวรณ์ ๕
๒ ราคะ ความยินดีในโลกสมบัติ สวรรค์
สมบัติ
รวมความแล้ว โมหะก็คือ อวิชชา
เอวัง
แสดงความคิดเห็น