ปฏิบัติธรรมวันอาสาฬหะ ที่ ธรรมอารี

ช่วงเริ่มต้น แม่ชีนำสวดบทๆนึง

แปลกจังเลย ทั้งๆที่ไม่ใช่นั่งมโนมยิทธิ แต่พอสวดประโยคที่สอง ทำไมรู้สึกเหมือนพระพุทธเจ้ามาสอนเอง

น้ำตาไหลเลย รู้สึกถึงปณิธานของพระพุทธเจ้า เป็นพุทธคุณที่ยิ่งใหญ่มากๆที่ท่านทรงตั้งใจขนาดนี้

แม้เนื้อและเลือดในสรีระจักเหือดแห้งไป เหลือแต่หนัง เอ็น กระดูกก็ตามที เมื่อยังไม่บรรลุถึงประโยชน์อันบุคคลจะบรรลุได้ด้วยกำลังของบุรุษ ด้วยความเพียรของบุรุษ ด้วยความบากบั่นของบุรุษแล้ว จักหยุดความเพียรนั้นเสียเป็นไม่มีเลย

พอช่วงนั่งสมาธิ ช่วงแรกทำได้ดีนะ ช่วงหลังก็หลุดกระจาย

แต่ช่วงกลางๆได้กลิ่นธูปด้วยล่ะ มันเหมือนกลิ่นดอกไม้ผสมธูป นานพอสมควร

ในห้องแอร์ระหว่างนั่งสมาธิ คงไม่มีคนมาจุดธูปนะ

🌱🌿🌱🌿

เอ้อ ตอนขับรถมา ก็ออกมาเร็ว ก็เลยขับชิวๆ ไม่ได้รีบ ทำไมมันมีความรู้สึกว่า

'นี่เราทำผิดไหมนะ หรือเราควรต้องรีบไปให้ถึงที่หมาย แล้วเอาเวลาไปทำอย่างอื่น'

คิดเสร็จแล้วก็คิดว่า

'นี่ฉันใช้ชีวิตแบบไหนมาเนี่ย ทำไมการไม่รีบมันกลายเป็นเรื่องผิดบาปขนาดนี้'

ตอนเย็นมาเดินเล่มริมสระ ยังคิดเลยว่า

'โอ้โห นี่เราไม่ได้ใช้เวลาไปกับการลองหามุมถ่ายรูปมานานขนาดไหนแล้วเนี่ย'

พระธาตุที่ พระอ.วรินทร ถวาย พระอ.สุรศักดิ์ 

พระอ.สุรศักดิ์ เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ล่ะ

เห็นเค้ามั้ย 555+

อุโบสถ

ไหว้พระบรมสารีริกธาตุ

พระโมคคัลลานะ

พระสารีบุตร

หง่า ทำไมข้ามเค้าไปล่ะ T^T

ใส่บาตรวันอาสาฬหะ

หลวงพี่ยังพูดว่า คนมาคอร์สนี้ มีบุญมากจริง ๆ

ได้เจอพระอ.สุรศักดิ์ (ซึ่งหลวงพี่เองก็ยังได้เจอปีละไม่กี่ครั้ง)

และได้ชมพระบรมสารีริกธาตุด้วย

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย รู้สึกโชคดีที่ได้มา :)