ปล่อยวาง #2

การจะมีความสุขได้ ต้องรู้จักปล่อยวาง มองข้ามเรื่องบางเรื่องไป อย่าไปเก็บมาคิดไปซะหมด เพราะมันจะยิ่งเป็นการเพิ่มภาระให้เรา อย่าเก็บมาคิดให้รกสมอง

...

การมีความสัมพันธ์กับใครสักคน ก็เหมือนการทำงานอย่างหนึ่งที่เราต้องคอยประเมินจิตใจของเราตลอดเวลา หากเผลอปล่อยใจของเราให้หลงไปกับความไม่พอใจ ความเศร้า ผิดหวัง ความทุกข์ก็จะมาเยือนในที่สุด 

สร้างความเข้าใจเขา ถ้าเรารู้สึกว่าเขาไม่ดีกับเรา ด้วยความเข้าใจผิดหรือไม่ได้เจตนา เราก็ไม่ควรโกรธ เพราะความโกรธเกิดจากความไม่รู้(ปัญญา)ของเราเอง ไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกรธ

ความสัมพันธ์ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเรื่องที่สมมติขึ้นมาทั้งนั้น มันจึงเป็นเพียงแค่สิ่งชั่วคราว หากเรารู้สึกว่าใจไปยึดติดกับอะไร ให้ลองจินตนาการว่า อีกร้อยปีข้างหน้า สิ่งที่เรายึดถืออยู่นี้จะเป็นอย่างไร

หยุดคาดการณ์และบังคับควบคุมอนาคต เพราะไม่มีใครที่จะสามารถหยั่งรู้ หรือจัดการกับอนาคตได้ ไม่ว่าเราจะเจอสิ่งดีหรือไม่ดี ให้คิดว่า เราได้ทำอย่างเต็มที่แล้ว ก็จะไม่ทำให้เราเสียใจภายหลัง

ในความเป็นจริง เราเองก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตต่อไปยาวนานแค่ไหน เราอาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ การทำวันนี้ให้ดีที่สุด และกลับมามีความสุขอยู่กับปัจจุบันจึงเป็นสิ่งที่ดีกว่า

....

ผู้ที่อ่อนแอ จะไม่สามารถให้อภัยใครได้ เพราะการให้อภัยได้นั้น นับเป็นความเข้มแข็ง ฉะนั้น คุณต้องเริ่มจากการฝึก ใจตัวเองให้วางลง จงเข้าใจว่าทุกสิ่งบนโลกอยู่เหนือการควบคุมของคุณ แม้แต่ความคิดของคุณเอง อย่าไปยึดติดกับอารมณ์ ความรู้สึก และสิ่งต่างๆเลย

ใช้ชีวิตให้มีประโยชน์ อย่าไปเสียเวลาให้กับความโกรธ มันไม่ได้อะไรเลย