มิ่งมิตร
ม่านชีวิตฉายละครย้อนผกผัน
หมุนคืนวันเปลี่ยนสุขแปรทุกข์ได้
จากหัวเราะก็ตรอมตรมขมขื่นใจ
จากร่ำไห้ก็เริงรื่นและชื่นบาน
หลังม่านหมอกลองมองย้อนละครคน
ล้วนผ่านพ้นดีร้ายในหลายด้าน
เพราะสุขทุกข์คละเคล้าไม่ยาวนาน
แม้พบพานร้อยเรื่องราวจงก้าวไป
อยู่ใต้ฟ้าย่อมมีคราฟ้าเปลี่ยนสี
จะร้ายดีเบาหนักปล่อยพักไว้
แล้วจะพบว่าสุขนั้นมันไม่ไกล
อยู่ที่ใจมองชีวิตคิดรับมา
แดดอุ่นอุ่นยามเช้าเพลาหนาวสั่น
ดวงตะวันทอแสงทาบอาบท้องฟ้า
สายลมพัดโชยเอื่อยคลายเหนื่อยล้า
หยดหยาดฝนโปรยมาพารื่นรมย์
รวยระรินดอกไม้อวลชวนหอมกรุ่น
เบิกอรุณนกส่งเสียงเคียงสุขสม
ใบไม้เอนร่วมบรรเลงตามเพลงลม
เหม่อมองเมฆห้อมห่มชมฟ้างาม
และหนึ่งคนที่จะยืนอยู่ตรงนี้
จะเคียงข้างยามที่เธอเรียกถาม
จะเคียงคู่แม้ทุกข์สุขในทุกยาม
เป็นดั่งนาม“มิ่งมิตร”มั่นสืบไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น