เรื่องเล่าคืนนี้

ก็อาทิตย์ที่ผ่านมากลับบ้านไปงานบวช ก็เจอญาติ เจอคนนู้นคนนี้มาคุยใช่ม้า คือ บางทีก็ไม่เข้าใจว่า เราดูโง่ ดูทำอะไรไม่เป็น ทุกวันนี้คือพ่อแม่ทำทุกอย่างให้ งี้หรอ?!


เรื่องที่ 1

ญาติผู้ใหญ่เห็นรถเรา ก็คุยๆกันว่าคนเล็กกะทัดรัด
แล้วก็ถามเราว่า 'ทำไมไม่ให้ป๊าซื้อคันใหญ่ให้ละ'
(คิดในใจ) เอ๊า! เห็นชั้นงอมืองอเท้า ไม่ได้ทำงานหรอ
แต่ก็ตอบกลับไปว่า 'นี่เก็บเงินเอง'

แหม เราไม่รบกวนเงินที่บ้านหรอก

เรื่องที่ 2

ก็คุยกับเพื่อนป๊าคนนึง เรื่องถมที่จะสร้างบ้าน
เขาก็พูดว่า 'ตอนนี้ดินขึ้นราคา ดีนะที่ป๊าตัดสินใจถมที่เร็ว'

(คิดในใจ) ฉันนี่แหละ ที่ฝากให้ถมที่ คนจะสร้างบ้านน่ะคนนี้ แต่ก็ยิ้มตอบกลับไปว่า 'ค่ะ'


เรื่องที่ 3

อันนี้คนละแนวกับ 2 เรื่องแรก

คือมีเพื่อนของญาติผู้ใหญ่มางานด้วย (ซึ่งทางบ้านก็ไม่มีใครรู้จักหรอกนะ ไม่เคยเห็นหน้า)

เขาก็ติดรถเราไปวัด คือมาอาศัยรถเค้าแล้ว ยังจะพูดจากระแนะกระแหนว่า 'ขอบคุณที่แขนขายังอยู่ครบ'

รอบแรกเราฟังแล้ว ก็ไม่ตอบอะไรนะ ก็แวะพักกินข้าว
กินข้าวเสร็จ ขึ้นรถ ไม่จบ มีรอบสองอีก

เลยสวนกลับไปว่า 'นั่งคันอื่นก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ เมื่อกี้บนโต๊ะกินข้าว เขาคุยกันก็เหยียบกันมาทั้งนั้น'
ก็เราออกตามหลังมาประมาณ 10 นาที ไม่เห็นจะได้แซงซักคน ก็แปลว่าคนอื่นก็ต้องขับเท่ากันหรือเร็วกว่า
คนขับเขากะได้อยู่แล้ว ช่วงถนนโล่ง ช่วงขึ้นเขา เขาก็ต้องมั่นใจแล้วว่าคุมรถอยู่

วันต่อมา ป๊ามาวานให้ไปส่งญาติๆ(รวมถึงคนนี้)ที่กรุงเทพ ก็เลยถามป๊าม้าไปว่า 'ถ้าเขามีปัญหาอีก อ้อมถามเขาได้มั้ยว่า "ให้ไปส่ง บขส. ไหมคะ" '

แต่ป๊าม้าห้ามไว้ ก็จะไม่พูด... รอบนี้ขึ้นรถมา ก็ไม่ได้พูดอะไรละ แต่รอบหน้าที่จะมางาน(ที่ไม่ได้เชิญ)อีก ก็เชิญเสด็จไปนั่งคันอื่นได้เลยค่ะ อย่าคิดว่าอายุมากแล้วจะพูดจายังไงก็ได้ ยิ่งอายุมาก ยิ่งต้องคิดได้สิ ว่าอะไรควรพูดไม่ควรพูด

.....

ทั้งหมดนี้อยากบอกว่า พ่อแม่ได้อบรมสั่งสอนค่ะ เรื่องที่ไม่ดี ขอน้อมรับแต่เพียงผู้เดียว เพราะนี่คือความแรงส่วนตัว 555+