จิตตานุปัสสนา

หลังจากเขียนบันทึกว่า 'ฟัง … แค่ฟัง เท่านั้น … ไม่ตัดสิน อะไร ใดๆ ทั้งสิ้น'

ก็นึกถึงคำสอน 'พาหิยะ เธอจงอย่าสนใจในรูป'

นั่นคือ ได้ยิน ก็สักแต่ว่า ได้ยิน

นี่แหละคือ การฟังโดยไม่ตัดสิน

ทำแล้วรู้สึกดีจริงๆ ไม่เพียงแค่ดีกับคนอื่น แต่ยังดีกับตนเองด้วย มันคือการไม่ปรุงแต่ง ไม่เกิดสัญญา ไม่เกิดเวทนา

เหมือนใกล้จะพบความจริงแล้ว (คำสอนของพระพุทธเจ้า)

จะทำต่อไป

…

ได้ยินมาว่า 'คนเรา คิดอยู่ 4 อย่าง อดีต อนาคต สุข ทุกข์' จริงไหม?

ไม่ปรุงแต่ง

ขณะเกิดขึ้น ก็ไม่ต้องปรุงแต่ง 

แม้ผ่านไปเพียง 1 วินาที ก็คืออดีตแล้ว อย่าเก็บมาคิดเด็ดขาด

มันจะสร้างอุปกิเลสเปล่าๆ

นี่ใช่คำสอนของคำว่า 'พาหิยะ เธอจงอย่าสนใจในรูป' ไหม? อ้อมมาถูกทางไหม?

...

อัพเดท: ต่อมาได้เจอคำสอนของสมเด็จพระญาณสังวร พบว่าตรงกัน ก็คิดว่ามาถูกทางแล้ว