…น้ำตารื้น…
ฉันกอดป๊าม้าไว้นานกว่าทุกครั้ง
เพราะเย็นนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกัน ก่อนที่ฉันจะกลับกรุงเทพในวันพรุ่งนี้
เย็นนี้ป๊าม้าซื้อน้ำเต้าหู้ใส่ฟองเต้าหู้ของโปรดมาฝาก
วันก่อน ม้าหั่นแก้วมังกรใส่กล่องพร้อมส้อมจิ๋วๆมาให้ด้วย
ในกล่องนั้นไม่ได้มีแค่ของกินแหะ!
มัน…มีอะไรบางอย่างติดมาด้วย มัน…เติมเต็มความรู้สึกเว้าๆแหว่งๆ
มัน…รู้สึกอบอุ่นใจ จากนั้นความคิดก็พรั่งพรู
หลายๆครั้ง เพียงแค่นึกว่า 'จะได้เจอป๊าม้าแล้ว' ก็ทำให้ก้าวผ่านเรื่องแย่ๆในชีวิตมาได้อย่างง่ายดาย
…น้ำตาเอ่อ…
น้ำเต้าหู้และแก้วมังกรกล่องนี้ อร่อยที่สุดเลย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น